MICHELINE BEDDELEEM

De ingetogen beelden van Micheline Beddeleem bewandelen de grens tussen realiteit en de ‘eigen werkelijkheid’ . Letterlijk en figuurlijk zijn haar beelden begrensd : door de moeizame weg die vooruit ligt en zelfs vormelijk wordt weergegeven enerzijds en door de introverte complexiteit van de figuren anderzijds. Het leven als een spirituele tocht. De betrachtingen en hun last, de wil en de volgzame moedeloosheid, de verinnerlijking door het gebrek aan uiterlijke referentiepunten. Haar beeldtaal van de existentie is desondanks niet zwaar, maar licht uitgelijnd , fijnzinnig en teder. Speels laat ze in haar beelden ook andere materialen toe.