FRANS WUYTACK ( ° 1934 Sint-Niklaas
)
Frans Wuytack volgde tekenacademie
te Sint-Niklaas. Hij studeerde Hoger Kunstonderricht ‘tekenen,
boetseren en beeldhouwen’ aan de Academie voor Schone
Kunsten te Brussel. Hij volgde filosofie te Gent, Laboratoria
di Marmi in Carrara (Italië), bronsgieten in Pistoia en
Barcelona en Maya sculpturen in Midden-Amerika.
Van 1966 tot 1970 werkte hij in de
krottenwijken van La Vega, Carapita, El Valle, La Cota (Venezuela)
waar hij verschillende malen gevangen werd gezet en uitgewezen.
Hij schreef er het volkstoneel ‘Het Proces’, ‘De
Revolte’ en ‘De Weg’. Hij werkte er mee aan
het tot stand komen van arbeidersraden, het vrouwenverzet, de
periodiek ’De Stem van Barrios’ en de uitbouw van
de volksjuntas.
In de wilde Havenstaking te Antwerpen van 1973 kreeg hij als
stakingsleider werkuitsluiting en spreekverbod. Daarna vertrok
hij naar Zuid-Amerika en sloot hij zich aan bij de Guerilla.
Hij werd er op 20 juni 1974 gevangen genomen en kort daarop
uitgewezen.
In 1975 nam hij samen met het weekblad ‘pour’ deel
aan het experiment ‘Autogestion’ te Brussel en aan
het tot stand komen van de havenarbeidercomités in Europees
verband (Londen, Rotterdam, Hamburg).
Van 1976 tot 1979 werkte hij in
restauratie van monumenten o.a. de kathedraal te Antwerpen.
In 1979-1980 werd hij geselecteerd voor het 2de Internationaal
symposium voor Beeldhouwkunst te Carrara (Italië).
In 1983 verscheen zijn dichtbundel ‘ Aan het einde van
de Nacht ‘, in 1984 ‘De Overzijde’, in 1986
‘Esfera Humana’ en in 1988 ‘De tunnel van
de tijd’. Van 1984 tot 1986 verbleef hij met zijn vrouw
Leen en hun kinderen Fabio en Serena in Costa Rica (Midden-Amerika).
In 1985 begon hij samen met de kunstschilders Jorge Sanchez,
Hector Marin, Ana Sanchez en de schrijvers Francisco Zuniga,
Hugo Diaz en de dichter José Ramirez Saizar de Culturele
beweging ‘Jade’. Leen werkt er samen met Frans aan
het tot stand komen van een basisexperiment rond ‘kruiden-volksgeneeskunde
en onderwijs’.
Het actief sociaal engagement van Frans Wuytack blijft sterk
aanwezig in de daaropvolgende jaren. In 1990 is er de deelname
aan de vredesmissie in Irak met een zestigtal vredesactivisten.
In 1993 volgt de Balkanactie met verschillende kleine humanitaire
acties . In 1995 werkt hij mee aan het vredesproject ‘Herdenking
50 jaar Hiroshima en Nagasaki’ en de oprichting van een
‘Vredespark’ met enkele Cubaanse kunstenaars in
de stad Las Tunas (Cuba). In 1997 zien we hem terug in Costa
Rica en Guatemala waar hij zorgt voor het contact en uitwisseling
met basisbewegingen, zich inzet voor de straatkinderen (Alianza)
en de Vredesuniversiteit te San José.
Sinds 1986 woont Frans Wuytack met zijn gezin te Wachtebeke,
van waaruit hij samen met zijn vrouw verder blijft werken aan
de Noord-Zuid Beweging die de dynamiek vertolkt van mensenrechten
en bevrijding. Frans Wuytack ziet revolutie niet enkel als een
beter materieel leven, maar vooral als iets creatiefs, iets
spiritueels.
Zijn oeuvre bestaat uit beeldhouwwerken, tekeningen, toneelteksten,
poëzie en regie die op geen enkele wijze als alleenstaande
of als toevallige activiteiten mogen worden beschouwd. Zijn
persoonlijkheid en creaties zijn ontstaan vanuit een fundamentele
sociale betrokkenheid. Ze fungeren als strijd- en bevrijdingsvorm.
Frans Wuytack kan zowel op artistiek als op sociaal vlak omschreven
worden als een kunstenaar wiens bewustzijn de begrenzing van
het hier en nu overschrijdt. Zijn werk is een meditatie over
het lot van de huidige mens, die steeds meer zijn identiteit
verliest en geen ruimte krijgt. Hij brengt een aanklacht tegen
het failliet van gevoelens. De angsten en verwachtingen die
in ieder ons leven, vormen het thema van zijn kunst. Zijn sculpturen
reflecteren de diepe kwetsbaarheid van het menselijk bestaan
en de reële kracht van communicatie. Vormelijk dragen zijn
beelden beweging in zich: de fragmenten roteren als het ware.
Van 1968 tot op heden had hij talrijke
individuele en groepstentoonstellingen in Europa en Zuid-Amerika:
België, Italië (Rome, Milaan, Parma, Carrara), Frankrijk
(Parijs, Colmar), Spanje (Palamos), Oostenrijk (Wenen), Nederland
(Rotterdam, Maastricht), Mallorca , Venezuela (Caracas), Costa
Rica (San José), Nicaragua (Managua).
De internationale waardering voor zijn beeldhouwkunst resulteerde
in talrijke prijzen en de aankoop van werken voor openbaar kunstbezit
in Europa en Zuid-Amerika.
Z I J N
‘Ik word geïnspireerd
door de onbedwingbare noodwendigheid
Van geboorte en dood
Van zijn en niet zijn
Het grote ‘waarom’ dat zwoegend schept en vernietigt
In vorm en gestalten
Die symbolen zijn van het lot dat we in ons dragen ‘
N I E T Z IJ N
|
