LAU FELIU ( ° 1957 Barcelona )

Lau Feliu studeerde in 1973 schilderkunst aan Escola Massana in Barcelona en vanaf 1975 beeldhouwkunst (Cinto Casanovas)

Hij kende vooral in Spanje talrijke individuele en groepsexposities van voornamelijk bronzen sculpturen en stelde daarnaast ook reeds ten toon in Frankrijk, België, Nederland en Zwitserland. Vaak werkt hij aan opdrachten van private en publieke instellingen. Hiertoe boort hij diverse kunstdisciplines aan, gaande van beelden in polyester tot muurschilderingen voor o.a. Direccio General de Justicia Juvenil, of bronzen sculpturen voor de ‘Capella de la Communitat de Jesuïtes‘ de Bellvitge.

Gedreven door de fascinatie voor mens en dier creëert Lau Feliu zijn sculpturen, vaak geïnspireerd door gedichten van Spaanse poëten zoals Calder Sandreu.

Zijn ranke, lineaire 'home / dona' figuren zijn gereduceerd tot het meest elementaire en lijken op geërodeerde figuren en doen denken aan Giacometti. Ze staan of zitten op een bank, naakt, en lijken enkel geboren om te spreken. Het bestaansrecht van het individu ligt in de communicatie in al zijn vormen. In alles ligt immers de hunkering naar een antwoord besloten. Een lach of een traan, een angstige schreeuw, een uitgestoken hand of de stilte van een verstotene zijn uitingen van dit ingegraven verlangen.

Zijn home / dona sculpturen vullen naadloos de sculpturen van zijn dieren aan, in het bijzonder paarden of vogels (flamingo’s). Af en toe komen mens en dier zelfs samen in een ultieme symbiose.

In de serie ‘De 4 ruiters van de Apocalyps’ wordt het thema ‘paard en ruiter’ aangesproken. De kracht van het motief dringt zich op en wordt vertaald in een symbiotisch beeld van paard en ruiter: Victoria (overwinning), Guerra (oorlog), Fam (honger), Pesta (plaag, dood). Man en paard vloeien samen in dezelfde uitdrukking. De dood , de val wordt getoond naast de overwinning. De paarden krijgen de symbolische kleur die bij de ruiter past.

De vier ruiters zijn afkomstig uit hoofdstuk 6 van het boek Openbaring uit het Nieuwe Testament. Als eerste komt het witte paard met op zijn rug de overwinnaar. Als tweede komt het rode paard met op zijn rug de Oorlog. Rood is de kleur van bloed en vuur, symbolen van de oorlog. Als derde komt het zwarte paard tevoorschijn bereden door de Honger. Zwart als kleur van het verderf dat door honger wordt aangericht. Als laatste komt het vale paard met op zijn rug de Dood. De vale of grijze kleur staat symbool voor het verdwijnen in de dood, het uitwissen van het levende.

Zijn visie:

"Feelings and emotions that go with the creation of these sculptures will surely be different from the feelings and emotions they will arise in you. This is how I understand art. This is the language I want: a provocation that shakes the emotions of the one that accepts the spectator’s role and therefore is free to feel and see from his own point of view."

http://laufeliu.com/